شیطان از این ۹ راه براحتی شمارا فریب می دهد !

شیطان برای گمراهی انسان ها از راحترین و کاربردی ترین روش ها استفاده می کند. مواردی که در نظر انسان ها عادی و مشروع است، آن چنان وسوسه می کند که در همان طریق آدمی را به خطا می کشاند. پیامبر اعظم در حدیثی می فرمایند: نُه چیز است که با وسوسه های شیطانی منجر به آفت زدگی برای انسان می شود.

شیطان برای گمراهی انسان ها از راحترین و کاربردی ترین روش ها استفاده می کند. مواردی که در نظر انسان ها عادی و مشروع است، آن چنان وسوسه می کند که در همان طریق آدمی را به خطا می کشاند. مثلا با ایجاد محبت به دنیا، محبت به مال، محبت به فرزند، اظهار علاقه در مقام های شغلی، شهوت، قدرت، و … گام به گام در مسیری قرار می دهد که انسان را از فضائل دور می کند.

پیامبر اعظم حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله) در حدیثی می فرمایند:

“نُه چیز است که با وسوسه های شیطانی منجر به آفت زدگی برای انسان می شود؛

اول از همه گفتار و سخن گفتن است که با وسوسه های شیطانی، دروغ و غیبت آن را در عبادت، تنبلی و خستگی رسوخ می کند، زیرکی انسان تبدیل به خودنمایی می شود و یا بذل و بخششی که همراه با منت گذاشتن باشد. در مواردی چون زیبایی ظاهری، انسان به وسوسه شیطان به خودنمایی و خودپرستی آلوده می شود. انسان بردبار با نیرنگ و فریب ابلیس به راه های سفاهت و ابلهی کشیده می شود.“

یکی از بزرگترین نعمت های خداوند زبان است که وسیله بیان خواسته ها و نیازهای آدمی در قلمرو زندگی است. زبان وسیله ای است برای اظهار افکار، نظریات، ذوق ها و خلاقیت های گوناگون در ابعاد مختلف و نیز وسیله ای برای تبادل اندیشه ها و فرهنگ ها از فردی به افراد دیگر و از جامعه ای به جامعة دیگر است .

زبان یکی از اساسی ترین وسائل رشد و تکامل انسان می باشد و خداوند برای جلوه دادن بزرگی و اهمیت این نعمت، پس از طرح موضوع خلقت، تعلیم بیان را مطرح و می فرماید:«الرحمان. علم القرآن. خلق الانسان. علمه البیان » خدای مهربان قرآن را آموخت، انسان را آفرید و بیان را به او آموخت.

منت گذاری در انفاق یکی از آفات انفاق، اذیت و آزار و منت گذاری است که ممکن است انفاق کننده را به ورطه سقوط بکشاند و عملش را تباه کند. قرآن مۆمنان را از این کار بیم داده است: «ای کسانی که ایمان آورده اید، انفاق و بخشش های خود را با منت نهادت وآزار رساندن، باطل نسازید

عرفان قرآنی

به هر حال، سير الي الله،سير در منازل سلوك است و با يقظه و بيداري به دست مي آيد و از توبه و انقطاع آغاز مي شود،تا به تدريج،سالك از هستي خود عبور كند و از علم اليقين به عين اليقين و سپس «حق اليقين»برسد و غير خدا نداند و نيابد و نبيند و از فنا به بقا و از فرق به جمع و سپس مقام جمع الجمع راه يابد تا سوختن و پختن يا سوزندگي و گدازندگي حاصل گردد،كه انسان،گداي لقاي حق است و براي رسيدن به آن بايد هزينه هاي زيادي بپردازد و گذرنامه لقاءالله را به دست آورد