.

.34 امام خمینی، قدس سره، در پایان کتاب مصباح الهدایة الی الخلاقة و الولایة، استدلالهای استوار بر بازگشت حقیقت نبویه به ولایت علویه می نویسد:

«و بما علمناک من البیان من التبیان یمکن لک فهم قول مولی الموحدین و قدوة العارفین امیر المؤمنین، صلواة علیه و علی آله اجمعین، کنت مع الانبیأ باطناً و مع رسول الله ظاهراً، فانّه، صلوات الله علیه، صاحب الولایة المطلقه الکلیه و الولایة باطن الخلافة، و الولایة المطلقة الکلیة باطن الخلافة الکذائیة فهو(ع)بمقام ولایته الکلیة قائم علی کل نفس بما کسبت و مع کل الاشیأ، معیّة قیّومیّة ظلیّة الهیة، ظلّ المعیة القیومة الحقة الالهیه».

/ 84 نشر آثار.

عارف شبستری در مراتب العارفین در همین باب می نویسد:

«حضرت امیر المؤمنین علی، علیه السلام، از این تجلیات بی واسطه خبر داد و فرمود: که «انا الکلمة التی بها تمت الامور و دهرت الدهور. انا سبب السموات انا وجه الله الذی توجهتّم الیه... انامن الله بمکان اذا کنت به فأنا هو»

مجموعه آثار شیخ محمود شبستری / 396.

شیخ صدوق، رحمة الله علیه، در کتاب کمال الدین و تمام النعة زیر عنوان:

«الخلیفة قبل الخلیقه» یعنی بایستگی وجود خلیفه پیش از آفرینش مخلوقات گفته های نغز و بلندی دارد. او به نقل از امام صادق آورده است: «الحجة قبل الخلق و مع الخلق و بعد الخلق.

4/، انتشارات اسلامی،قم .

.35 کلمه جبرئیلیه، همان ذکر معروف: «سبّوح قدّوس رب الملائکة و الروح». است که در برخی روایات صورت کامل آن چنین است:

«سبحان الدائم القائم، سبحان القائم الدائم، سبحان الواحد الاحد، سبحان الفرد الصمد، سبحان الحی القیوم، سبحان الله و بحمده، سبحان الحی الّذی لا یموت، سبحان الملک القدوس، سبحان ربّ الملائکة و الروح سبحان العلیّ الأعلی، سبحانه و تعالی»

بحار، ج 6 / 84؛

مصباح الکفعمی / 83، رضی، قم

در مکانت جبرائیل، رجوع شود به: علم الیقین فی اصول الدین فیض کاشانی

ج 299 /