گوهر پنهان

خداوند : اي فرزند آدم ! بيمار شدم عيادتم نكردي

بر گرفته از كتاب فتوحات مكيه ابن عربي  جلد ١٧/ باب وصا يا

اي برادر بر تو باد به عيادت بيماران ! چون در آن اعتبارويادآوري است ؛ زيرا خداوند انسان را از ضعف آفريده است پس تو را برعيادتت براصلت هشدار مي دهد. بر قوه اي كه تو را بر طاعتش نيرو مي بخشد نيازمند بدوئي ، و خداوند در هنگام بيماري نزد بنده اش است، آيا بيمار را نمي بيني كه جز به سوي خدا استغاثه و طلب ياري نمي كند و جز خدا را ياد نمي نمايد ؟ پيوسته حق تعالي را به زبان مي خواند و درقلبش بدو التجا و پناه مي جويد ، بنابر اين بيمار پيوسته با خداست ، هر بيماري كه هست ، اگرچه نزد پزشك رفته باشد و داروهاي معمول را به جهت شفايي كه در آنهاست تناول كرده باشد ، با اين همه از خدا غافل نمي شود ، اين به سبب حضور خداوند است در نزد او، و خداوند در روز رستاخيز مي فرمايد : اي فرزند آدم بيمار شدم عيادتم نكردي، گويد : پروردگارا من چگونه عيادتت كنم كه تو رب العالميني ؟ فرمود آيا ندانستي كه فلان بنده ام بيمار است ، چرا عيادتش نكردي ؟  اگر او را عيادت مي كردي مرا نزدش مي يافتي ... .

اما اينكه فرمود مرا نزدش مي يافتي : آن ذكر و ياد مريض است مر پروردگارش را در ظاهر و باطن  ، و همين طور اگر يكي از بندگان خدا از تو آب و غذا خواست ، او را غذا و آب ده – اگر توان اجابتش را داري - زيرا اين شرف و منزلت تو را بس كه اين خواهنده غذا و آب تو را در منزلت پروردگاري كه بندگانش را آب و غذا مي دهد فرود آورده است ، اين نظري است كه كم كسي براي آن اعتبار قائل است ، و به مستمند بنگر – هنگامي كه  در خواست مي كند و صدايش را بلند كرده مي گويد : براي خدا مرا چيزي دهيد – خداوند او را جز به نام خودش در اين حال به نطق نياورده است، و صدايش را را بلند نكرده مگر آن كه تو را بشنواند تا او را چيزي دهي ، بنابراين تو را به اسم الله – در بالله اعطني – ناميده ، و به تو پناه آوردنش – با بلند كرده صدا – پناه آوردنش است به خدا . پس آنكه تو را در منزلت سيد و سرورش فرود آورده است ، سزاوار است كه تو هم او را محروم نكرده و آن چه را كه درخواست كرده اجابت نمائي .و در حديث قدسي آمده است :

اي فرزند آدم از تو غذا خواستم غذايم ندادي

گويد پروردگارا !! چگونه تو را غذا دهم كه تو رب العالميني ؟ مي فرمايد : آن بنده ام كه ازتو غذا خواست چرا غذا ندادي ، اگر غذايش مي دادي آن را نزد من مي يافتي ، اي فرزند آدم از تو آب خواستم آبم ندادي ؛ گويد : پروردگارا ترا چگونه آب دهم كه تو رب العالميني؟ مي فرمايد : آن بنده ام كه از تو آب خواست چرا آبش ندادي ، اگر آبش داده بودي آن را نزد من مي يافتي ... رسول خدا فرمودند : خداوند خويش را در اين خبر در منزلت بنده اش فرود آورده است .

بنابراين بنده حاضر با خدا ، در هر حالي مانند اين حال ذاكر خداست ، خداي را مي بيند كه از وي غذا و آب مي خواهد ، لذا بدانچه كه حق از او مي طلبد مبادرت مي ورزد ، چون نمي داند كه روز رستاخيز شايد در مقام حاجت ، اين شخصي كه اكنون از او غذا و آب در خواست مي كند بايستد و خداوند او را بر آن تلافي كند و آن فرموده اوست كه : آن را نزد من مي يافتي يعني آن غذا و آب را ، من آن را برايت بالا برده و افزونش ساختم تا روز رستاخيز بر تو بازش گردانم ..... پس سائل و مستمند را مران ، اگر چه با سخني نيكو باشد و با او با خوشروئي برخورد كن .و از آمدنش اظهار سرور و شادماني نما . چون تو خداي را ملاقات مي كني يعني گيرنده نفقه خداست .

حسن يا حسين (ع) اگر سائلي از آنان در خواست مي نمود ، به سرعت به او عطا و بخشش مي كردند ....و حسن (ع) مي فرمود : سائل حامل توشه او به سوي آخرت است و سنگيني حمل را از او بر طرف مي كند .